Boekenweekgedicht

Ook in 2020 gaat Trouw 4 dichters uitlichten in de krant in aanloop naar de Boekenweek. Op zaterdag 29 februari wordt het Boekenweekgedicht bekend gemaakt in Trouw.

Jonathan Griffioen

Wat kan de retard wél?
(een)

ik droomde van de eerste
idiotenschool in Nederland

van de retards, sexy retards
zonder harde grenzen
verzameld in de aula

waar een prijsuitreiking
gaande was

ik kreeg zilver(folie) want
had het op één na langst
niet getuft op de grond

iedereen wilde aan me zitten
iedereen zat in mijn hoofd

Frederik Jahwe en Jung
(gedachteloos starend
de eigen alwetendheid vergeten
op drift gezet)
zaten op een hek
bovenop een hek

(twee)

mijn vriendinnetje
op de idiotenschool
werd naar school gebracht
op een slee

voortgetrokken
door acht baarmoeders
(aan een achtling uit IJsland
ontsnapt in de oorlog)

soms bracht
haar vader haar ook
op de fiets

hij keek met haar achterop
heel verdrietig

maar ze heeft er
geen oog voor gehad
er was nog geen ritalin

>> Lees hier het begeleidende interview met Jonathan Griffioen

Babs Gons

Als Je Nooit

als je nooit in haar schoenen hebt gelopen
nooit met je sleutels tussen je vingers door het donker hebt gefietst
een extra large hoodie over je jurk hebt aangetrokken
je hakken verwisseld voor sneakers
om zo hard mogelijk door de nacht naar huis te trappen

als je nooit in haar schoenen hebt gelopen
niet weet hoe uitputtend het is om ogen en oren
over je hele lichaam te dragen
de haren in je nek je als alarmbellen
te laten vertellen
wanneer je moet maken dat je wegkomt
je altijd in je hoofd aan het rekenen bent,
hoe laat je waar aankomt,
wanneer je moet vertrekken
en of je dan nog net op tijd
niet hardlopen in het donker
niet via het park
in de trein niet op een tweezitsbankje zitten
groepjes vermijden
nooit je drankje uit het oog verliezen

als je nooit in haar schoenen hebt gelopen
niet weet hoe het is om
oogcontact te vermijden, te doen alsof je belt
stoerder te gaan lopen
een busje haarlak in je mouw te dragen
via winkelruiten in de gaten te houden
wie er achter je loopt
een omweg te maken zodat je achtervolger
niet ziet waar je woont
om dan soms het grootste gevaar
in je eigen huis te treffen
het zijn toch vaak bekenden

als je nooit in haar schoenen hebt gestaan
het gevoel niet kent geen adem meer te kunnen halen
omdat iemand opeens een deur in het slot draait
de taxi onverwachts afslaat
als je nog nooit je telefoon
zo stevig hebt vastgegrepen
dat het harde kunststof hoesje barst
omdat het je enige hoop op redding is

als je niet weet hoe het is om in haar schoenen te staan
niet weet hoe het voelt
niet gehoord, niet geloofd
niet geholpen te worden
om de volgende ochtend
gewoon weer een nieuwe dag te beginnen
de verse wonden, de schade
onzichtbaar
onder je kleding, je huid
vanachter een glimlach
de dag zien door te komen

vertel dan nooit
wat zij moet doen
wat ze moet dragen
dat ze moet baren
en hoe zich te gedragen

hoe te bewegen
wanneer te spreken
hoe ze haar lichaam
hoe ze haar leven

maar leer de wereld van haar houden
zo hard dat ze nooit meer achterom hoeft te kijken
zo hard dat ze mag dansen wanneer ze wil
gaan waar ze wil
laat de wereld nu verdomme eens beginnen
hartgrondig van haar te houden

>> Lees het begeleidende interview met Babs Gons op Trouw.nl

Bekijk hier de verschenen gedichten in 2019