op school

Op woensdag 23 maart kon je hier tussen 13.00 en 14.00 uur een gesprek volgen tussen schrijver Arthur Japin en scholieren uit het hele land. Bekijk de uitzending hieronder.

De Boekenweek. Wat is dat?

Waarin je meer te weten komt over de Boekenweek, het Boekenbal en het Boekenweekthema 2011: Geschreven portretten. Met fragmenten van Renate Dorrestein en Arthur Japin.

Wie nu kijkt wat er allemaal gebeurt rond de Boekenweek, denkt niet meer aan de schuchtere eerste stappen die in 1930 leidden tot de eerste Dag van het Boek. Al wel meteen met een geschenkboekje. Twee jaar later was de eerste echte Boekenweek een feit met een boekje dat als titel Geschenk had. Dat Boekenweekgeschenk is gebleven, de Boekenweek duurt inmiddels tien dagen.

Lees de onderstaande twee artikelen uit Het Vaderland en de Leeuwarder Courant van 1932 over de eerste Boekenweek. Vragen Wat is het belang van de Boekenweek voor boekhandelaren, schrijvers en lezers? Behandel per categorie de voordelen. Zitten er verschillen tussen 1932 en 2011 als je kijkt naar de opzet van de Boekenweek?

Boekenbal

Vanaf het eind van de jaren dertig wordt de Boekenweek geopend met een gala, later het Boekenbal geheten. Bekijk deze twee filmpjes, een uit 1959 en een uit 2010. Wat is het grootste verschil?

Thema 2011: Geschreven portretten

Sinds 1987 verschijnt er naast het Boekenweekgeschenk een Boekenweekessay dat voor een klein bedrag gekocht kan worden. Het Boekenweekessay is gekoppeld aan het thema van de Boekenweek. Dit jaar is het thema: ‘Curriculum Vitae – Geschreven portretten’ oftewel levensverhalen in de letteren. Het essay wordt dit jaar geschreven door Erik Kessels en Christine Otten. Het Boekenweekgeschenk zelf hoeft overigens helemaal geen verband met het thema te hebben. Maar dat neemt niet weg dat sommige auteurs het als een uitdaging zien dit toch te doen. Onder “De kraai” kun je uitvinden of Kader Abdolah zo iemand is.

Het thema wordt in de literatuur op verschillende manieren uitgewerkt. Van zeer autobiografisch naar minder autobiografisch:

1. Dagboeken en brieven
Deze zijn echt autobiografisch. Maar ook dan is natuurlijk niet zeker of de schrijver alles precies zo opschrijft als het echt is gebeurd.

2. Autobiografische boeken en romans
Bij deze boeken is het duidelijk dat de schrijver het over zichzelf heeft. De schrijver verschuilt zich niet achter een pseudoniem, en wil met het boek geen spel met de werkelijkheid spelen. Een goed voorbeeld is Heden ik van Renate Dorrestein:

3. Romans met autobiografische elementen
Bijna alle schrijvers gebruiken wel autobiografische elementen in hun boeken (dingen die zelf hebben meegemaakt) en de scheidslijn met een autobiografische roman is soms moeilijk te trekken.

4. Biografieën
Een biografie is een boek over het leven van een bestaande (bekende) persoon. Nederland kent nog niet zo heel lang een biografische traditie. Die achterstand zijn we echter aan het inhalen. Politici, acteurs, zangers: je telt pas mee als er een biografie over je is geschreven. Er is zelfs een prijs in het leven geroepen om biografieën te bekronen: de Erik Hazelhoff Roelfzema Prijs.

Je vindt op deze website onder “dagboeken” en “biografische rellen” meerdere fragmenten van boeken met een (auto)biografisch karakter.

Opdrachten

1. Bedenk een thema voor de Boekenweek van volgend jaar. Leg uit waarom dat een goed thema is. Noem of zoek drie boeken die binnen dat thema passen.
2. Controleer, nadat je 1 hebt beantwoord, of het thema al een keer aan de orde is geweest. Je doet dat via Wikipedia.
   
   
   

Autobiografische elementen in het Boekenweekgeschenk van Arthur Japin

Het boek Zoals dat gaat met wonderen van Arthur Japin bevat zijn dagboeken van het jaar 2000 tot en met 2007. Soms zie je een gedachte in dat dagboek jaren later terugkomen in een roman. Dit schreef Japin in september 2002:

‘Ik zie steeds vaker mensen lachen zoals apen doen, uit angst. Vooral in winkels, wanneer zij een lastige bestelling doen, als zij een klein bedrag met groot geld afrekenen of iemand in de weg staan. Zij trekken dan een grijns die geen plezier uitdrukt, maar alleen dient om zich klein te maken en te onderwerpen. Er is geen vrolijkheid, maar een machtsspel.’

Het Boekenweekgeschenk van 2006 De grote wereld gaat over de kleine mens Lemmy die met andere kleine mensen in het attractiepark Lilliputia woont waar ‘gewone’ mensen ze kunnen komen bekijken. Een van de dingen die ze kunnen doen is de kleine mensen te werpen. Ook Lemmy’s vader ontkomt er niet aan.

 

Vragen

1. Welke overeenkomst zit er in het stukje uit het dagboek en het Boekenweekgeschenk van Arthur Japin?
2. Wat gebeurt er daadwerkelijk met de vader volgens jou?
3. Wat was het thema van de Boekenweek 2006? Denk je dat dit Boekenweekgeschenk daar iets mee te maken had?